Realizacja art. 43 ustawy o rtv - pytania do Izb Gospodarczych

01.09.2013
Pytania do Izb Gospodarczych zrzeszających podmioty rozprowadzające programy telewizyjne w ramach prac nad raportem w sprawie realizacji obowiązku rozprowadzania i udostępniania programów.

W związku z pracami prowadzonymi w Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji nad oceną realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 43. ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r., nr 43, poz. 226 z późn. zm.) zwracamy się do Izb Gospodarczych zrzeszających podmioty rozprowadzające programy telewizyjne o odpowiedź na pytania zamieszczone poniżej.

Art. 43. ust. 1. ustawy o radiofonii i telewizji stwierdza, że operator rozprowadzający program, z wyłączeniem podmiotu rozprowadzającego program w sposób cyfrowy drogą rozsiewczą naziemną w multipleksie, jest obowiązany do rozprowadzania programów: TVP1, TVP2, regionalnego programu telewizyjnego rozpowszechnianego przez Telewizję Polską S.A., POLSAT, TVN, TV4, TV PULS.

W przypadku operatora rozprowadzającego programy w sieciach telekomunikacyjnych innych niż wykorzystywane do rozpowszechniania rozsiewczego naziemnego lub rozsiewczego satelitarnego obowiązek rozprowadzania regionalnego programu telewizyjnego dotyczy regionalnego programu telewizyjnego właściwego dla danego obszaru.

W celu usunięcia wątpliwości dotyczących wykonywania obowiązku rozprowadzania programów wymienionych w art. 43. ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii
i telewizji oraz w związku z praktyką oferowania przez operatorów pakietów o różnej zawartości programowej a tym samym zróżnicowanych cenowo, Krajowa Rada Radiofonii
i Telewizji w dniu 17 listopada 2011 r. zajęła Stanowisko, w którym, poinformowała, że programy określone w art. 43. ust. 1 ustawy - TVP 1, TVP 2, regionalny program telewizyjny rozpowszechniany przez Telewizję Polską S.A., POLSAT, TVN, TV4 oraz TV PULS - powinny być dostępne w każdym oferowanym przez operatora pakiecie.

Wskazano, że nie jest konieczne umieszczanie wymienionych wyżej programów w pakietach droższych lub pakietach tematycznych typu „premium” w przypadku, jeżeli możliwość nabycia tych pakietów jest uzależniona przez operatora od wcześniejszego nabycia przez abonenta pakietu tańszego (np. podstawowego) zawierającego programy określone w art. 43. ust. 1 ustawy.

Tekst Stanowiska KRRiT z dnia 17 listopada 2011 r. w sprawie interpretacji art. 43. ust 1 ustawy o radiofonii i telewizji jest dostępny na stronie http://www.krrit.gov.pl/krrit/stanowiska.


Pytania:
1. Czy zasada must-carry powinna być utrzymana w dobie naziemnej TV cyfrowej, jeżeli tak w jakim kształcie? Jakie programy powinny być objęte zasadą?
2. Czy zasada powinna zostać rozszerzona o dodatkowe funkcjonalności np. elektroniczny przewodnik po programach (EPG)?
3. Czy zasadą transmisji obowiązkowej powinni być objęci wszyscy operatorzy, czy też tylko spełniający warunek określonej liczby użytkowników końcowych?
Odpowiedzi na powyższe pytania proszę przesyłać drogą elektroniczną na adres izbyzwiazkiprzeglad@krrit.gov.pl w terminie od 1 do 30 września 2013 r.
 

Materiały powiązane

Aktualności

Newsletter

Powrót na górę strony
Adres Biura
Adres biura KRRiT
Siedziba i Biuro KRRiT Wydział Abonamentu RTV

Skwer kard. S. Wyszyńskiego 9

01-015 Warszawa

NIP: 521 27 99 708

REGON: 010182401

tel. 22 597 31 01
fax. 22 597 31 80

 

ul. Sobieskiego 101
00-763 Warszawa

Numer infolinii: 22 597 31 01

X Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie. Polityka prywatności i wykorzystywania plików cookies
Akceptuję politykę prywatności i wykorzystywania plików cookies w serwisie