Zgodnie z ustawą dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z dnia 16 maja 2005 r. z późn zm.) opłaty abonamentowe pobiera się w celu umożliwienia realizacji misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz.U. z 2004 r. nr 253 poz. 2531 z późn. zm.).
Podobnego obowiązku ustawodawca nie nałożył na nadawców komercyjnych.
Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz.U. z 2004 r. nr 253 poz. 2531 z późn. zm.) w art. 21. stwierdza, że Publiczna radiofonia i telewizja realizuje misję publiczną, oferując, na zasadach określonych w ustawie, całemu społeczeństwu i poszczególnym jego częściom, zróżnicowane programy i inne usługi w zakresie informacji, publicystyki, kultury, rozrywki, edukacji i sportu, cechujące się pluralizmem, bezstronnością, wyważeniem i niezależnością oraz innowacyjnością, wysoką jakością i integralnością przekazu. Ustawa określa, iż do zadań publicznej radiofonii i telewizji, wynikających z realizacji misji należy w szczególności:
-
tworzenie i rozpowszechnianie programów ogólnokrajowych, programów regionalnych, programów dla odbiorców za granicą w języku polskim i innych językach oraz innych programów realizujących demokratyczne, społeczne i kulturalne potrzeby społeczności lokalnych,
-
tworzenie i rozpowszechnianie programów wyspecjalizowanych, na których rozpowszechnianie uzyskano koncesję,
-
budowa i eksploatacja nadawczych i przekaźnikowych stacji radiowych i telewizyjnych,
-
rozpowszechnianie przekazów tekstowych,
-
prowadzenie prac nad nowymi technikami tworzenia i rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych,
-
prowadzenie działalności produkcyjnej, usługowej i handlowej związanej z twórczością audiowizualną, w tym eksportu i importu,
-
popieranie twórczości artystycznej, literackiej, naukowej oraz działalności oświatowej,
-
upowszechnianie wiedzy o języku polskim,
-
tworzenie i udostępnianie programów edukacyjnych na użytek środowisk polonijnych oraz Polaków zamieszkałych za granicą.
Programy publicznej radiofonii i telewizji powinny:
-
kierować się odpowiedzialnością za słowo i dbać o dobre imię publicznej radiofonii i telewizji,
-
rzetelnie ukazywać całą różnorodność wydarzeń i zjawisk w kraju i za granicą,
-
sprzyjać swobodnemu kształtowaniu się poglądów obywateli oraz formowaniu się opinii publicznej,
-
umożliwiać obywatelom i ich organizacjom uczestniczenie w życiu publicznym poprzez prezentowanie zróżnicowanych poglądów i stanowisk oraz wykonywanie prawa do kontroli i krytyki społecznej,
-
służyć rozwojowi kultury, nauki i oświaty, ze szczególnym uwzględnieniem polskiego dorobku intelektualnego i artystycznego,
-
respektować chrześcijański system wartości, za podstawę przyjmując uniwersalne zasady etyki,
-
służyć umacnianiu rodziny,
-
służyć kształtowaniu postaw prozdrowotnych,
-
służyć zwalczaniu patologii społecznych,
-
uwzględniać potrzeby mniejszości narodowych i grup etnicznych.
Opłata abonamentowa, zgodnie z art. 2. ust. 1. ustawy o opłatach abonamentowych jest pobierana za używanie odbiorników radiofonicznych oraz telewizyjnych. W art. 2. ust. 2. ustawodawca zawarł domniemanie, że osoba, która posiada odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, używa tego odbiornika.
Opłatę abonamentową, zgodnie z art. 2 ust 4. i 5. ustawy o opłatach abonamentowych, uiszcza się za każdy odbiornik radiofoniczny i telewizyjny, z zastrzeżeniem, że niezależnie od liczby odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych używanych przez osoby fizyczne w tym samym gospodarstwie domowym lub w samochodzie stanowiącym ich własność uiszcza się tylko jedną opłatę abonamentową.
Reasumując wnoszenie opłaty abonamentowej jest obowiązkiem każdej osoby posiadającej odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny.
Opłata ta jest niezależna od opłat wnoszonych na rzecz operatorów sieci kablowych, czy operatorów platform satelitarnych, z którymi zawarto odrębne umowy cywilnoprawne.
Art. 4. ustawy 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z dnia 16 maja 2005 r. z późn zm.) określa katalog osób zwolnionych z opłat abonamentowych. Są to osoby co do których orzeczono o:
-
zaliczeniu do I grupy inwalidów lub
-
całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji, na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z późn. zm.2)), lub
-
znacznym stopniu niepełnosprawności, na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776, z późn. zm.3)), lub
-
trwałej lub okresowej całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25, z późn. zm.), którym przysługuje zasiłek pielęgnacyjny;
Zwolnione z opłat abonamentowych są również osoby, które:
-
ukończyły 75 lat,
-
otrzymują świadczenie pielęgnacyjne z właściwego organu realizującego zadania w zakresie świadczeń rodzinnych jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej lub rentę socjalną z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub innego organu emerytalno-rentowego;
-
osoby niesłyszące, u których stwierdzono całkowitą głuchotę lub obustronne upośledzenie słuchu (mierzone na częstotliwości 2.000 Hz o natężeniu od 80 dB);
-
osoby niewidome, których ostrość wzroku nie przekracza 15 %.
Warto podkreślić, że zgodnie z Art. 4. ust 2. ustawy o opłatach abonamentowych zwolnienia określone w art. 4. ust. 1 nie przysługują osobom, które pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z co najmniej dwiema osobami, które ukończyły 26. rok życia, niespełniającymi warunków do uzyskania tych zwolnień.
|
Informacje wytworzył: Patryk Juhre – DKK
|
Data wytworzenia informacji: 27.12.2007 r.
|
|
Osoba odpowiedzialna za treść: Ewa Gadomska
|
Data udostępnienia informacji: 28.12.2007 r.
|
|
Informacje wprowadził do BIP: Adam Domański
|
Data ostatniej aktualizacji: 28.12.2007 r.
|
Zgodnie z ustawą dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z dnia 16 maja 2005 r. z późn zm.) opłaty abonamentowe pobiera się w celu umożliwienia realizacji misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz.U. z 2004 r. nr 253 poz. 2531 z późn. zm.).
Podobnego obowiązku ustawodawca nie nałożył na nadawców komercyjnych.
Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz.U. z 2004 r. nr 253 poz. 2531 z późn. zm.) w art. 21. stwierdza, że Publiczna radiofonia i telewizja realizuje misję publiczną, oferując, na zasadach określonych w ustawie, całemu społeczeństwu i poszczególnym jego częściom, zróżnicowane programy i inne usługi w zakresie informacji, publicystyki, kultury, rozrywki, edukacji i sportu, cechujące się pluralizmem, bezstronnością, wyważeniem i niezależnością oraz innowacyjnością, wysoką jakością i integralnością przekazu. Ustawa określa, iż do zadań publicznej radiofonii i telewizji, wynikających z realizacji misji należy w szczególności:
-
tworzenie i rozpowszechnianie programów ogólnokrajowych, programów regionalnych, programów dla odbiorców za granicą w języku polskim i innych językach oraz innych programów realizujących demokratyczne, społeczne i kulturalne potrzeby społeczności lokalnych,
-
tworzenie i rozpowszechnianie programów wyspecjalizowanych, na których rozpowszechnianie uzyskano koncesję,
-
budowa i eksploatacja nadawczych i przekaźnikowych stacji radiowych i telewizyjnych,
-
rozpowszechnianie przekazów tekstowych,
-
prowadzenie prac nad nowymi technikami tworzenia i rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych,
-
prowadzenie działalności produkcyjnej, usługowej i handlowej związanej z twórczością audiowizualną, w tym eksportu i importu,
-
popieranie twórczości artystycznej, literackiej, naukowej oraz działalności oświatowej,
-
upowszechnianie wiedzy o języku polskim,
-
tworzenie i udostępnianie programów edukacyjnych na użytek środowisk polonijnych oraz Polaków zamieszkałych za granicą.
Programy publicznej radiofonii i telewizji powinny:
-
kierować się odpowiedzialnością za słowo i dbać o dobre imię publicznej radiofonii i telewizji,
-
rzetelnie ukazywać całą różnorodność wydarzeń i zjawisk w kraju i za granicą,
-
sprzyjać swobodnemu kształtowaniu się poglądów obywateli oraz formowaniu się opinii publicznej,
-
umożliwiać obywatelom i ich organizacjom uczestniczenie w życiu publicznym poprzez prezentowanie zróżnicowanych poglądów i stanowisk oraz wykonywanie prawa do kontroli i krytyki społecznej,
-
służyć rozwojowi kultury, nauki i oświaty, ze szczególnym uwzględnieniem polskiego dorobku intelektualnego i artystycznego,
-
respektować chrześcijański system wartości, za podstawę przyjmując uniwersalne zasady etyki,
-
służyć umacnianiu rodziny,
-
służyć kształtowaniu postaw prozdrowotnych,
-
służyć zwalczaniu patologii społecznych,
-
uwzględniać potrzeby mniejszości narodowych i grup etnicznych.
Opłata abonamentowa, zgodnie z art. 2. ust. 1. ustawy o opłatach abonamentowych jest pobierana za używanie odbiorników radiofonicznych oraz telewizyjnych. W art. 2. ust. 2. ustawodawca zawarł domniemanie, że osoba, która posiada odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, używa tego odbiornika.
Opłatę abonamentową, zgodnie z art. 2 ust 4. i 5. ustawy o opłatach abonamentowych, uiszcza się za każdy odbiornik radiofoniczny i telewizyjny, z zastrzeżeniem, że niezależnie od liczby odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych używanych przez osoby fizyczne w tym samym gospodarstwie domowym lub w samochodzie stanowiącym ich własność uiszcza się tylko jedną opłatę abonamentową.
Reasumując wnoszenie opłaty abonamentowej jest obowiązkiem każdej osoby posiadającej odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny.
Opłata ta jest niezależna od opłat wnoszonych na rzecz operatorów sieci kablowych, czy operatorów platform satelitarnych, z którymi zawarto odrębne umowy cywilnoprawne.
Art. 4. ustawy 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z dnia 16 maja 2005 r. z późn zm.) określa katalog osób zwolnionych z opłat abonamentowych. Są to osoby co do których orzeczono o:
-
zaliczeniu do I grupy inwalidów lub
-
całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji, na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z późn. zm.2)), lub
-
znacznym stopniu niepełnosprawności, na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776, z późn. zm.3)), lub
-
trwałej lub okresowej całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25, z późn. zm.), którym przysługuje zasiłek pielęgnacyjny;
Zwolnione z opłat abonamentowych są również osoby, które:
-
ukończyły 75 lat,
-
otrzymują świadczenie pielęgnacyjne z właściwego organu realizującego zadania w zakresie świadczeń rodzinnych jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej lub rentę socjalną z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub innego organu emerytalno-rentowego;
-
osoby niesłyszące, u których stwierdzono całkowitą głuchotę lub obustronne upośledzenie słuchu (mierzone na częstotliwości 2.000 Hz o natężeniu od 80 dB);
-
osoby niewidome, których ostrość wzroku nie przekracza 15 %.
Warto podkreślić, że zgodnie z Art. 4. ust 2. ustawy o opłatach abonamentowych zwolnienia określone w art. 4. ust. 1 nie przysługują osobom, które pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z co najmniej dwiema osobami, które ukończyły 26. rok życia, niespełniającymi warunków do uzyskania tych zwolnień.
|
Informacje wytworzył: Patryk Juhre – DKK
|
Data wytworzenia informacji: 27.12.2007 r.
|
|
Osoba odpowiedzialna za treść: Ewa Gadomska
|
Data udostępnienia informacji: 28.12.2007 r.
|
|
Informacje wprowadził do BIP: Adam Domański
|
Data ostatniej aktualizacji: 28.12.2007 r.
|